Główne składniki aktywne ostróżeczki to saponiny oraz alkaloidy, czyli substancje, które nawet w małych dawkach potrafią zaszkodzić naszemu organizmowi.
Należy do rodziny jaskrowatych. Istnieje także podobny gatunek ozdobny - ostróżeczka ogrodowa. Roślina kwitnie w okresie wakacyjnym i osiąga maksymalnie 70 cm wysokości.
Dawne zastosowania ostróżeczki
Roślina posiada bardzo bogatą tradycję stosowania. Stosowano ją ze względu na działanie przeciwpasożytnicze i moczopędne. Roślina działa także przeczyszczająco i wpływa na ciśnienie krwi. Używano ją też w leczeniu problemów oddechowych, kolek, problemów z pęcherzykiem żółciowym, a także zaobserwowano delikatne działanie hipnotyczne. W dawnej medycynie wykorzystywano wszystkie części rośliny, natomiast najbardziej trujące są nasiona.Stosowano także ostróżeczkę pchlą, odmianę która szczególnie mocno atakowała właśnie te skaczące pasożyty.
Z kwiatów ostróżeczki przygotowywano zielony i niebieski barwnik, spotkałem się też ze stwierdzeniem, że mogła służyć do wyrobu atramentu. Wyciąg z kwiatów ostróżeczki był stosowany na skórę powiek, w celu poprawy ukrwienia i zmniejszenia obrzęków. Różański opisuje także stosowanie ostróżeczki na stłuczenia i siniaki.
Tak jak pisałem na początku, roślina jest trująca i nie należy jej dotykać (ewentualnie z wyłączeniem kwiatów), zrywać ani przygotowywać z niej żadnych preparatów na własną rękę. Nie powinna być hodowana w ogrodzie, do którego mają dostęp dzieci i zwierzęta.
W jaki sposób wykorzystuje się ostróżeczkę polną?
Jest głównym składnikiem preparatu Delacet i widnieje na jego opakowaniu. Delacet to preparat na wszawicę. Podczas jego stosowania należy pamiętać, że nie wolno łączyć go z szamponem, ponieważ może wtedy dojść do zatrucia. Spotkałem się też z zastosowaniem ostróżeczki na świerzb oraz nużeńca.
Komentarze
Prześlij komentarz